Lieve pap, Een dag voor jouw afscheid kregen we een appje van mijn neefje. Hij had een nummer die hem aan jou deed denken. De vraag was of we dat konden laten horen tijdens de ceremonie. Natuurlijk, ik twijfelde geen moment. Als hij bij dit nummer aan jouw dacht, dan moesten we dat natuurlijk laten… Lees verder Hét nummer tijdens jouw afscheid

Lieve pap, In de hal van mijn werk staat een piano, een vleugel. Toen ik vandaag vanuit de kantine naar mijn werkplek liep, zat er iemand op te spelen. De klanken deden me denken aan de noten die jij altijd speelde. Ik had ze voor het laatst gehoord uit jouw vingers. In gedachten zag ik… Lees verder De klanken raakten me

We vierden jouw verjaardag eigenlijk al drie jaar niet meer. Het eerste jaar dat je in het verzorgtehuis woonde, hebben we het nog geprobeerd met bloemen en taart. Maar de aandacht vond je maar niets en je verjaardag was je al vergeten. Maar 3 september blijft een datum die voor ons altijd verbonden is met… Lees verder 82 + 1

Zo"n twee jaar lang stond de app op mijn telefoon. De zorgapp waarin ik de rapportages over jou kon lezen. Elke dag opende ik de app en las ik hoe het met je was gegaan die dag. Geen dag sloeg ik over. Het hoorde bij mijn ochtend- en avondritueel. In periodes dat het minder met… Lees verder Geen nieuwe updates

Ik loop in de Spaanse zon op heel fijn zand naar een blauwe zee met witte schuimkragen van de golven. Ik denk aan de golven van het leven en hoe je deze niet kan stoppen. Soms zijn ze hoog en onstuimig, soms komen ze in setjes en soms zijn ze zacht en aardig en spoelt… Lees verder Een maand vol emoties

( geschereven op 1 juli 2022) Ik voel me goed en sterk terwijl het met jou steeds minder goed gaat. In de auto zing ik mee met alle nummers op de radio, verwonder me over de mooie wolken en het groen van het gras en de bomen. Mooi hè, de donker groene blaadjes aan de… Lees verder Schild om me heen

(Geschreven op 2 juli 2022) Sinds je niet meer thuis woont maar in een verzorgtehuis, dacht ik vaak aan jouw afscheid. Soms vaker dan de andere keer maar het speelde altijd in mijn achterhoofd. Ik heb meerdere bewoners van jouw afdeling zien komen en vervolgens weer zien gaan. Ook mensen die na jouw binnen kwamen,… Lees verder Vergeef me

De dag na je crematie ben ik kapot. Zo emotioneel moe van de afgelopen periode. Van afgelopen week. Een week waarin ik in een soort andere wereld leefde. Er moesten dingen geregeld worden. Hoe zou het afscheid eruit zien? Foto's verzamelen, video's bij elkaar zoeken, wie zou wat zeggen en meer van die praktische zaken.… Lees verder Een slopende dag

Het was een mooi en fijn afscheid op donderdag 21 juli. Je lag tussen de bloemen uit je eigen tuin, deze hadden we vlak daarvoor geplukt en op je kist 'gestrooid'. Foto's van jouw leven werden getoond. Beelden van jou als vader, familie man, bergbeklimmer, arts en uiteraard van jou tussen de boeken en achter… Lees verder Applaus op je eigen crematie

Daar was 'ie, het telefoontje waar ik al weken bang voor was. Mijn dagen begonnen al tijden lang vol zenuwen, snelle ademhaling en brandende ogen. Zo'n gevoel wat je ook hebt wanneer je echt teveel koffie hebt gehad, een mega spannend sollicitatiegesprek hebt of een nacht niet geslapen hebt. Elke dag vroeg ik me af… Lees verder Dag pap, bedankt voor alles

Lieve pap, wat gebeurt er allemaal? De laatste tijd ben je vaker in de war, onrustig en uit je doen. Al een tijdje geeft dit me een onbehagelijk gevoel. Ik druk het weg, tegen beter weten in. Laatst werd je gevonden op de grond. Je kamer was een zooi las ik in de rapportage. Maar… Lees verder Op een berg in Oostenrijk

Terwijl je kleindochter achter de piano zit en wat liedjes probeert, zie ik je bedenkelijk kijken. Je schudt je hoofd en kijkt me aan met een blik van: 'dat klinkt nergens naar.' Ik zie dat je heel graag zelf achter de piano wil zitten om te laten zien hoe het moet. Maar je blijft zitten… Lees verder Op het puntje van de bank

Toen ik tijdens het sporten in mijn tienerjaren last had van mijn knie, wist jij me te vertellen dat dat Osgood-Schlatter was. Jaren daarvoor had de huisarts een knobbeltje uit mijn hand gesneden en jij haalde later de hechtingen eruit, thuis op de bank. Bij het aanzien van de zwelling op mijn hand na een… Lees verder Jouw medische kennis

Soms heb ik helemaal geen zin om naar je toe te gaan. Wel om je te zien, maar niet om naar je toe te gaan. 148 kilometer heen om diezelfde kilometers niet veel later weer terug te rijden. Je zit niet op me te wachten, je hebt geen idee wie ik ben en een gesprek… Lees verder Boos op de situatie

Mensen met dementie zijn oud en staren apathisch voor zich uit. Ze kwijlen en kijken niet op of om. Om heel eerlijk te zijn was dat mijn beeld van mensen met dementie. Wist ik veel. Ik had er nooit mee te maken gehad. Totdat papa dementie kreeg... Ik heb nu twee boeken geluisterd met als… Lees verder Liefde blijf je voelen

Je wilde nog niet naar bed. Je wilde nog even bij je vriendje zitten, je vriendje de kat. Toen deze naast je op je nachtkastje werd gezet vond je dat erg gezellig. Gister wilde je nog niet naar bed omdat je op Selma wachtte. Wie Selma is weet je niet meer, je zegt maar wat.… Lees verder Fijn om te weten

Papa in de natuur. Een plek waar hij graag was. Kilometers wandelen in de bossen, in zijn jongere jaren in de bergen. Deze foto is van precies twee jaar geleden. Tegenwoordig komt hij niet meer buiten. Want je weet, papa is koppig. Als hij iets niet wil, dan doet hij het niet. Nu zit hij… Lees verder In het Duits

Hij is niet echt maar knort en miauwt wel. Je hebt een nieuw vriendje en je vindt het heel gezellig. Het is een neppoes en zit naast je op de bank. Je aait hem, praat tegen hem, neuriet liedjes en maakt je zorgen of hij wel genoeg eten krijgt. Het is vertederend en verdrietig om… Lees verder Een harig vriendje

We kijken naar de sluitingsceremonie van de Paralympische Spelen. Een spektakel van dans, vlaggen, muziek en licht. Ik zie het maar het gaat langs me heen. Ik vraag je of je het leuk vindt. Je zegt enthousiast dat dat zo is en dan heb je het over water en dat ze dat in je woonplaats… Lees verder Die ene blik

Vorig weekend was ik bij papa. Hij is erg achteruit gegaan. En dan vooral met zijn spraak. Veel woorden kan hij niet meer vinden en zinnen lopen door elkaar. Ik hoorde van een lieve verzorgster dat hij veel slaapt. Wel is hij nog altijd tevreden en lief. Ik heb een klein filmpje gemaakt. Voor jou… Lees verder Op bezoek bij papa

Ik zou graag met je praten. Vertellen hoe het met me gaat. Dat zou ik zeggen dat ik mijn werk nog altijd leuk vind, dat ik een wandeling heb gemaakt door de stad en dat je kleindochter nu alleen op de fiets naar school gaat. Ik zou jouw medische kijk op het corona virus willen… Lees verder Zo dichtbij, zo ver weg

Voorzichtig vraag ik naar je verjaardag. 'Ja', zeg je. 'Ik was 3 september jarig zeiden ze hier'. Dat je die dag bezoek hebt gehad van meerdere mensen kan je je niet herinneren, je rept er met geen woord over. De man op de foto op de taart die je die dag kreeg, had je ook… Lees verder Wat maakt het ook uit

Je bent er nog, maar je bent weg. Ik zie je lichaam, je bewegingen. Ik zie je denken, zoeken naar woorden. Ik hoor je onsamenhangende zinnen, je grapjes. Ik hoor je eindeloze verhalen over, ja waarover eigenlijk? Ik voel je vriendelijkheid, je zachtheid, je liefde. Je bent tevreden, lief en vrolijk. Ik wil je vasthouden… Lees verder Het laatste stukje

Ik kan je niet opzoeken. Ik mis je. Ik wil gewoon weer even bij je zijn. Je voelen, je in je ogen kijken. Gewoon bij je zijn, ook al weet je niet meer wie ik ben. Ook al kunnen we niet meer echt een gesprek voeren. We kunnen videobellen, dat is fijn. Maar ik durf… Lees verder Toeval bestaat niet

Het onvermijdelijke is gebeurd, het verpleeghuis waar je zit gaat is zogenaamde 'lock down'. Er mag niemand meer op bezoek komen. Een logische beslissing. Er wonen alleen maar ouderen en mensen met een zwakkere gezondheid. Niemand wil dat het coronavirus daar opduikt, met alle gevolgen van dien. Natuurlijk zag ik het aankomen. Ik was ook… Lees verder Zover weg, zo dichtbij

Er heerst een virus in de hele wereld. Wat eerst een 'ver van je bed' situatie was, is nu heel dichtbij. Ik moet twee weken thuis werken, evenementen worden afgelast en wie weet wat er nog allemaal meer gaat gebeuren. Je valt in de risicogroep maar ik maak me geen zorgen. Er wordt vast en… Lees verder Jouw mening over het virus

Had je ooit gedacht dat jij FTD zou krijgen? Dat je herinneringen vervagen en uiteindelijk zouden verdwijnen? Heb je het zien aankomen? Je had zoveel medische kennis, je maakte mensen beter, wist van alles te vertellen over uiteenlopende onderwerpen. Je wilde zoveel mogelijk kennis tot je nemen, je raakte niet uitgeleerd. En nu weet je… Lees verder Lieve pap

Ik besloot vandaag niet op bezoek te gaan, met pijn in m'n hart. Ik moest even een stapje terug doen om straks weer een stapje vooruit te kunnen. Gister had je bezoek en vandaag zou mam weer langsgaan. Ik had een dubbel gevoel, ik mis je en ben het liefst elke dag even bij je.… Lees verder Wat een toeval

Toen ik pap vandaag wederom vertelde dat hij mijn vader was, vroeg hij wat voor vader hij dan voor me was. Iemand die gewoon dingen voor me regelde of iemand die mij ook echt verwekt had? Pap was beide. Over gevoelens werd niet gepraat, geen idee of pap zich weleens verdrietig of boos voelde. En… Lees verder Een arm om hem heen

Ergens ben ik een beetje boos op pap. Dat ik wederom moet uitleggen wie ik ben, dat hij steeds vraagt naar zijn ouders, dat hij denkt dat ik z'n echtgenote ben. Dat hij regelmatig praat over zijn overleden buurman alsof hij nog leeft en van jouw bestaan niets meer weet. Dat hij kribbig wordt als… Lees verder Boos

We zijn bij pap geweest. Eindelijk weer want door de vakantie kon ik een weekend niet bij hem langs. Omdat hij twee weken geleden zijn ouders op oude foto's herkende, wat ik absoluut niet had verwacht, heb ik een boek gemaakt met een aantal oude foto's die ik in zijn studeerkamer had gevonden. Van zijn… Lees verder Elke dag koffie

Het huis waar papa woont, organiseerde een kerstdiner voor bewoners en hun familie. De kans dat m'n vader hier niet heen wilde was groot. Hij blijft het liefst op z'n eigen kamer. Maar ik vond dat ik moest gaan. We zouden wel zien. En ik had een sprankje hoop dat het misschien zou lukken. En… Lees verder Het overgeslagen kerstdiner

Zodra ik de auto geparkeerd heb, hoor ik de klanken van papa's pianospel. Het bezorgt me een glimlach en de zenuwen, die ik toch weer elke week heb als ik bij hem langs ga, verdwijnen als sneeuw voor de zon. Een goede vriend van papa is op bezoek en luistert naar wat pap van achter… Lees verder Isotonische mededeling

Ik zit in z'n stoel en papa staat voor me. Hij friemelt wat met zijn handen aan zijn broekzakken terwijl hij vertelt over zijn patiënten in Zuid-Afrika. Of hij er ooit echt geweest is, weet ik eigenlijk niet. Ik zie een kwetsbare fragiele man voor me, niet de vader zoals ik hem ken. Wat kan… Lees verder Een witte doktersjas

Als papa piano speelt raakt hij geëmotioneerd. Is het muziek in het algemeen die, ook bij mij, emoties oproept? Zijn het de klanken van het instrument dat hij al speelt zolang ik me kan herinneren? Is het het besef dat hij dat nog zo goed kan? Ik weet het niet. Ik heb geen idee wat … Meer lezen over Emoties

Pap heeft op z'n kastje een gele vuilniszak liggen. Het is de tas met spullen voor als hij 'een dezer dagen naar huis gaat'. Hij liet het me enthousiast zien. We moesten lachen om wat hij er allemaal uit haalde. Drie appeltjes, een peer, een banaan verstopt tussen z'n pyjama, twee aardappelschilmesjes, een vergrootglas, een… Lees verder De grote gele vuilniszak

Van een vriend van papa kreeg ik een foto doorgestuurd. Een foto van pap in een weiland. Niets meer en niets minder. Ik werd er meteen blij van. Pap, buiten in de natuur. Hij had geen jas aan, dat vond hij niet nodig. Gelukkig was het buiten niet erg koud. Ik wilde de foto gelijk… Lees verder Een blije foto

Deze week kan ik helaas niet naar pap. Vorig weekend zat hij tv te kijken toen ik kwam. Een eindeloos filmpje van apen, vogels en andere dieren in een dierentuin. Hij was rustig en we hebben gezellig gekletst, voor zover dat nog kan. Hij vraagt hoe ik eigenlijk heet en wie ik ben. Een half… Lees verder Hij wist het nog

Hij zit rustig op de bank als ik binnenkom. Op de grote tv is André Rieu met zijn orkest te zien. Hij vraagt niet wie ik ben als ik hem begroet. "Wat kom je eigenlijk doen?", vraagt hij. Ik zeg dat ik even op bezoek kom en nieuwe bloemen kom brengen. Hij vindt ze mooi… Lees verder Eindeloos gesprek

Tot vlak voor zijn verhuizing zag ik dat hij genoot van het leven. Hij kon nog goed voor zichzelf zorgen en zag er altijd netjes en verzorgd uit. Oké, soms sloeg hij een maaltijd of twee over en stond hij midden in de nacht onder de douche. Maar ik zie het nog goed voor me,… Lees verder Liegen of zwijgen

Je was wakker, zag er verzorgd uit en was vrolijk gestemd. We hebben gelachen, dronken koffie en aten een plak cake. Je speelde een vrolijk liedje op de piano. Je vond het gezellig dat we er waren. Al heb je geen idee meer wie we zijn, het was fijn Een uur later sta ik in… Lees verder Voor papa

Papa is vandaag jarig, hij is 80 geworden. Ik ben zaterdag langs gegaan en was lang daarvoor al aan het twijfelen of ik iets zou meenemen voor z'n verjaardag. Een taartje, een kadootje? Ik was bang dat het hem nog meer in de war zou brengen. In zijn beleving is hij al ver boven de… Lees verder Bloemen voor papa

Terwijl ik naar hem kijk zie ik beelden van vroeger voor me. Van hem wandelend op het strand, met z'n vooruitstaande buik en gele zwembroek. Van hoe hij met een boek uit de studeerkamer kwam als we iets vroegen waar hij het antwoord niet precies op wist. Van hem werkend in de tuin, badend in… Lees verder Papa in pyjama

Hij voelt zich niet thuis. Hij herkent zijn eigen spullen niet. Hij wacht tot hij gehaald wordt en weer naar huis gaat. Hij heeft de plastic tasjes met z'n kleren al klaar staan. Hij studeert niet, hij speelt geen piano, hij wacht op mama en ze samen weer naar huis gaan. Hij staart uit het… Lees verder “Misschien weet ze de weg niet”

Het was een emotioneel slopende dag toen we papa verhuisden naar zijn nieuwe onderkomen. Ik was zenuwachtig en bang voor wat komen ging toen ik naar ons ouderlijk huis reed. Ik voelde liefde toen ik samen met papa een stukje ging lopen. Het was fijn om met hem te wandelen in m'n oude buurt. Hij… Lees verder Een emotionele dag

Daar staan we. In de nieuwe kamer van papa. Hij moet uit huis, is beter af op een plek met meer zorg, Hij wil graag terug. Naar wat hij daar dan ook mee bedoelt. Het is een mooie kamer in een, naar wat het op het eerste gezicht lijkt, fijne woonomgeving. Het is een huis… Lees verder Een nieuwe fase

Het is vaderdag. Je had pap zeker weten een kaart gestuurd, een bezoekje gebracht of je had gebeld. Maar weet je, hij had niet geweten wie je bent. Zo'n drie weken geleden was ik bij hem. "Hoi pap!", zei ik bij binnenkomst. Hij keek me bedenkelijk aan en ik zei maar snel dat ik z'n… Lees verder Vaderdag

We zijn bij pap geweest en hebben met hem gewandeld. Onderweg vertelde hij honderduit over ditjes en datjes. Over de vogels, de vele auto's en de 'prachtige bomen' die hij tijdens zijn dagelijkse wandeling tegenkomt. Hij vertelde trots dat hij iedereen op straat kent en zij hem. Ik zag in z'n ogen dat hij geen… Lees verder Geen herkenning