Papa in pyjama

Terwijl ik naar hem kijk zie ik beelden van vroeger voor me. Van hem wandelend op het strand, met z’n vooruitstaande buik en gele zwembroek. Van hoe hij met een boek uit de studeerkamer kwam als we iets vroegen waar hij het antwoord niet precies op wist. Van hem werkend in de tuin, badend in het zweet. Van hem met schort om in de keuken als hij eens in het jaar zijn Indische gerecht maakte. Beelden van papa toen ik hem nog kende. En hij mij.

De beelden vliegen in rap tempo voorbij terwijl ik naar zijn onsamenhangende verhalen luister, kijk naar zijn dunne benen die onder zijn pyjama broek uit steken en ik voor de derde keer uitleg wie ik ben. Ik kijk in z’n ogen en vraag me af hoe het zover kan komen en hoe bizar het is dat hij zoveel belangrijke dingen niet meer weet. Papa was altijd netjes gekleed, zag er verzorgd uit. Nu loopt hij, op klaarlichte dag, op blote voeten in zijn pyjama door de gang van zijn verblijf. De keren in mijn leven dat ik papa in pyjama zag, zijn op één hand te tellen. Dit is zo raar.

Hij zegt dat hij het leuk vindt dat we er zijn, ook al weet ik dat hij geen idee heeft wie we zijn. Ik ben blij hem weer te zien. Hij is goed gehumeurd en zijn gevoel voor humor nog niet kwijt. Slaap lekker lief zusje.

2 gedachten over “Papa in pyjama

Reacties zijn gesloten.