Kleine doelen

Ik heb je niets verteld over kerst en oud en nieuw dit jaar. In mijn hoofd krijg ik het niet als een lopend verhaal. En waar ik normaal gesproken mijn gevoelens vrij makkelijk op papier krijg, lukt dat me de laatste tijd minder goed.

Misschien omdat ik minder gevoel heb bij de ‘feestdagen’. Ik voelde me een soort van gevoelloos. Vroeger waren we een gezin en waren jij en pap er nog bij. Die bubbel barstte ineens toen jij overleed en papa niet meer wist wie ik was. Daarbij komt dat ik weet dat het voor een aantal mensen om me heen ook niet meer is wat het ooit geweest was omdat ze geliefden moeten missen.

We zouden naar beide families gaan maar vanwege de maatregelen rondom corona voelde het toch niet goed om met z’n allen bij elkaar te komen. En dus waren we met kerst gewoon thuis. We zijn even naar het strand geweest en verder eigenlijk niets. Ook met oud en nieuw waren we gewoon thuis. En eigenlijk vond ik dat heerlijk. Ik ben dankbaar voor mijn lieve vriend en onze dochter. Ook al voel ik me vaak alleen in m’n gevoel, ze zijn er voor me.

Op social media regent het posts over goede voornemens. Want ‘we gaat het dit jaar allemaal anders doen’. En wat betreft alle ellende op de wereld hoop ik inderdaad dat we het allemaal anders gaan doen. Meer liefde, respect en een luisterend oor naar elkaar. We willen uiteindelijk allemaal hetzelfde en dat is terug naar ‘normaal’.

Er gebeurt zoveel en ik vind het fijn om m’n wereld klein te houden. Mijn hoofd kan al die dingen niet aan dus ik kan me beter focussen op de wereld om me heen. Ik weet dat het beter werkt om kleine doelen te stellen. Doelen per dag, geen grote voornemens voor het hele jaar. Want de kans dat de kleine voornemens me lukken, zijn veel groter dan de doelen op langere termijn. Zo lukt het me al dagen achter elkaar om minstens een uur te wandelen. En daarover voel ik mezelf dan goed. Je herkent het vast. Slaap lekker lief zusje.

Lees ook: Alleen maar liefde

Alleen maar liefde

Het is 31 december, een dag waarop er massaal teruggeblikt wordt op het afgelopen jaar. 2020 zal niet de boeken ingaan als een goed jaar. Velen zullen niet met veel plezier terugkijken op dit toch wel onwerkelijke jaar waarin een virus de wereld op z’n kop zette.

Corona veranderde levens. Soms voorgoed, soms tijdelijk maar iedereen kreeg ermee te maken. Jong, oud, arm rijk, groot of klein. Winkels moesten hun deuren sluiten, de horeca mocht niet open, sportscholen gingen dicht. Feestjes waren verboden, sociale contacten werden tot een minimum beperkt en uitjes waren er niet meer bij. Het hele sociale- en buitenleven werd aan banden gelegd.

Mensen verloren hun baan, ondernemers probeerden met moeite hun hoofd boven water te houden, bedrijven gingen failliet. Iedereen zat ineens thuis. Ouders moesten onderwijs geven en ondertussen hun werk afkrijgen. Want kinderen konden niet naar school. Klasgenootjes zagen ze alleen via een scherm, sporten met leeftijdsgenoten mocht niet meer en een bezoekje aan opa en oma was ineens ‘gevaarlijk’. Kinderen werden ‘onzichtbaar’ voor scholen en juffen en meesters moesten alle zeilen bijzetten. Ook de zorg kreeg het zwaar te verduren. Werkelijk iedereen zag verdriet, wanhoop en angst.

Ik word verdrietig door al het leed in dit land, in de wereld. En ik hoop oprecht dat er in 2021 weer concerten mogen worden bezocht, er weer onbeperkt geknuffeld mag worden en de angst voor het virus wegebt. Dat ondernemers hun omzet weer zien groeien, dat de horeca weer mag doen waar ze goed in zijn en we weer mogen reizen. Dat sporten weer gewoon mag, dat kinderen weer kunnen samenwerken in de klas en dat we onze opa’s en oma’s weer gewoon kunnen bezoeken. Dat we weer naar de film kunnen, weer live kunnen praten met collega’s en feestjes weer mogen worden gegeven. Dat er meer aandacht wordt besteed aan gezond blijven, aan aandacht voor elkaar en aan het welzijn van de aarde. Dat de anderhalve meter verdwijnt.

Ik wens voor iedereen gezondheid en wijsheid. Geen machtsspelletjes meer, niet oordelen als je het verhaal niet kent en iedereen in z’n waarde laten. Luister naar elkaar en respecteer een andere mening. Probeer door de chaos het licht te zien. Want lichtpuntjes waren er zeker weten ook. Mij persoonlijk gaf dit jaar me rust en het thuiswerken bevalt me meer dan goed. Ik heb veel tijd met mijn dochter mogen doorbrengen en de stad op een andere manier kunnen ontdekken.

Maar voor het nieuwe jaar wens ik vooral liefde in deze tijden van verdeeldheid. Want liefde is de basis van alles. Zonder liefde geen pijn, zonder pijn geen liefde. Ik wens liefde voor de natuur, liefde voor je lijf en mentale gezondheid. Ik wens liefde voor jezelf, voor wat je doet en vooral ook liefde voor elkaar.

”Jij kon geen boze brief naar je zusje schrijven omdat je geen boosheid voelde. Jij voelde liefde.” Slaap lekker lief zusje.

Lees ook: De boze brief