Dé arts

Daar liepen we weer. In het ziekenhuis waar jij bent overleden. De laatste keer staat nog in m'n geheugen gegrift. Toen liep ik de deur uit en was alles ineens anders. Je was dood. Nu hadden we een gesprek met de arts die geprobeerd had je te redden. Het was vreemd om die aardige man … Meer lezen over Dé arts

Schuldgevoel

Ik lig in bed en lees een boek. Er is een personage overleden. Ineens voel ik een soort paniekscheut. Je was niet meer bij toch, de laatste twee dagen in het ziekenhuis voordat je overleed? Ik was er namelijk ook, natuurlijk was ik er. Een paar deuren verderop. Want als je wel bij was, was … Meer lezen over Schuldgevoel

Verleden tijd

Het is alsof je op een lange vakantie bent. Ik praat niet over je in de verleden tijd, heel soms als ik ineens besef hoe het zit en dan ben ik me er akelig bewust van. Ik weet niet hoe zoiets gaat, wanneer wordt iemand 'verleden tijd'? Nu voelt dat nog zo onwerkelijk. Zo ben … Meer lezen over Verleden tijd

Niet eerlijk

Ik zit in de sportschool aan de bar. Ik heb een les gevolgd en ben aan het bijkomen. Het was een fijne les en even dacht ik niet aan jou. Ik ging op in de muziek en de bewegingen. Het gaf me een voldaan gevoel. Het was fijn even 'uit mijn hoofd' te zijn. En … Meer lezen over Niet eerlijk

Twee maanden

Je bent alweer twee maanden niet meer bij ons. De eerste maand vloog voorbij. Er moesten praktische dingen geregeld worden. Het was hectisch, onwerkelijk. Een emotionele achtbaan. Zorgen, ongeloof, verdriet, boosheid, verwarring. Ik vond het niet leuk dat de tijd zonder jou blijkbaar zo snel voorbij ging. Stonden we wel genoeg stil bij jouw vertrek? … Meer lezen over Twee maanden

Een nieuw jaar

Een 'nieuw' jaar. Het moet een 'gelukkig nieuwjaar' worden, zoals we elkaar bijna nietszeggend toewensen. Iedereen lijkt terug te blikken en vooruit te kijken. Hoogte- en dieptepunten worden benoemd. Goede voornemens worden gemaakt, we gaan het allemaal anders doen. Maar ik kan niet het 'nieuwe' jaar beginnen alsof er een schone lei is. Het verdriet … Meer lezen over Een nieuw jaar

Wat als…

Vannacht kon ik de slaap niet vatten. Ik dacht aan jou. Aan ons. Aan hoe het geweest had moeten zijn. Ik had je moeten opzoeken. Al had het niets uitgemaakt. Ik weet het. Je was er niet beter van geworden. Ik was er niet beter van geworden. Misschien had het dingen juist nog ingewikkelder gemaakt … Meer lezen over Wat als…

Uitgegumd

De dood van zo zichtbij zien vond ik heftig. Ik heb het onderschat, de dood. Natuurlijk weet je dat een dode nooit meer terugkomt. Maar het definitieve gemis daadwerkelijk voelen, is een heel ander verhaal. Dat gevoel kan ik nog steeds niet onder woorden brengen. Maar in mijn laatste beeld van jou was je nog … Meer lezen over Uitgegumd

Engeltje

We zijn samen met mama en de rest voor het kerstdiner. Ik kijk naar onze broer en besef dat we vanaf nu met z'n tweeën zijn. En dat raakt me. Je hoort erbij. We zijn een drietal. Je bent er niet meer bij. Mama overhandigd me zonder aankondiging een best zwaar tasje en ik pak … Meer lezen over Engeltje

Schrale troost

Rust is slechts een schrale troost in jouw geval. Ja, het is fijn dat je nu rust hebt. Je had moeite met het leven. Negatieve gedachtes overheersten vaak. Maar het is slechts een schrale troost dat je nu eindelijk rust hebt. Wat heb jij er nou aan? Dit was niet de bedoeling. Deze soort van … Meer lezen over Schrale troost

Je moest eens weten

'De telefoon stond roodgloeiend', ik weet nu wat dat betekent. Ongelooflijk, zóveel berichtjes via allerlei kanalen zowel offline als online. Prachtige bossen bloemen, stapels kaartjes, zoveel mooie lieve woorden en zoveel steunbetuigingen. Oók uit onverwachte hoeken en uit het verre verleden. Hartverwarmend. Ik ben er nog steeds stil van. Ik voel de liefde en dat … Meer lezen over Je moest eens weten

Papa

We zijn bij papa geweest. Lichtelijk gespannen zat ik in de auto, niet wetende hoe we hem zouden aantreffen. Gelukkig deed hij zelf de deur open en omdat ik hem niet in de war wilde brengen zei ik maar meteen wie ik was. Hij stond op het punt te gaan wandelen. Maar we konden wel … Meer lezen over Papa

Stilte

Tot voor kort luisterde ik altijd en overal muziek. Als ontsnapping aan de realiteit, als afleiding voor mijn gedachten of juist om mijn emoties te laten gaan. Na jouw overlijden heb ik nog geen muziek aangezet. Het is te pijnlijk als er een nummer voorbij komt wat me aan jou doet denken. Ik voel een … Meer lezen over Stilte

The day after

Daar zit ik dan. Op de bank, kijkend naar alle bloemen en kaartjes. Ik voel een leegte. Letterlijk en figuurlijk. We hoeven niet meer naar je toe, we kunnen niet meer naar je toe. We hoeven even niets meer te regelen. We moeten verder met ons leven. Ik zie je foto en het lijkt echt … Meer lezen over The day after

Het moet

Na een redelijke nacht word ik wakker en hoor de regen op het raam tikken. Ik check mijn telefoon, al doe ik dat liever niet. De berichtjes geven me steun maar trekken me ook direct weer naar de harde werkelijkheid. Ik lees twee berichtjes van praktische aard. 'Heb jij nog ideeën voor de opbaring?' en … Meer lezen over Het moet