Niets doen is hard werken

Als je door mentale redenen uitvalt op je werk, krijg je het advies om ‘maar even rust’ te nemen. Vooral ‘niets moeten’. Dat is makkelijker gezegd en gedacht dan gedaan weet ik inmiddels. Het is een ingewikkeld proces.

Het ineens thuis zitten en niet werken, kostte me veel moeite. Ik had me een hele lange tijd volledig op m’n werk gestort om alles wat ik voelde maar niet te voelen. Werken was een goede afleiding van al mijn verdriet. Ik was zes dagen per week met m’n werk bezig. En ineens zat ik thuis en mocht, en kon, ik niet werken.

Dat ‘niets doen’ klinkt misschien fijn maar het bleek een moeilijke opgave want schuldgevoel nam de overhand. Mijn collega’s werkten gewoon door, iedereen werkte. En ik zat thuis ‘niets te doen’ en niets te ‘moeten’.

Maar ik moest ‘beter’ worden. En dus moest ik vanalles van mezelf. Zelfhulpboeken lezen voor tips en trics, ik kon me helemaal niet concentreren. Wandelen, en dan het liefst meteen na het opstaan. Sporten omdat dat nou eenmaal altijd goed voor je is. Koud afdouchen want dat zou je immuunsysteem een boost geven. Mediteren, intermittent fasting, journaling en meer van dat soort ‘hippe’ dingen om maar ‘beter’ te worden. En oh ja, het huis op orde houden, want tja ik was toch de hele dag thuis. Maar vaak genoeg was dit allemaal veel te hoog gegrepen.

Als het niet lukte om in de ochtend naar buiten te gaan, wat vaak het geval was, vond ik de dag mislukt. Als ik de koude douche toch écht niet lekker vond, vond ik mezelf een watje. Waar ik eerst met veel plezier sportte, sleurde ik mezelf nu met tranen in m’n ogen naar de sportschool. Omdat het moest van mezelf. De was ophangen hing als een donkere wolk boven mijn hoofd. Boodschappen doen was een opgave, überhaupt het begeven tussen mensen was een opgave. Ik voelde me in alles een mislukkeling omdat zelfs de kleine dingen een enorme opgave waren.

Het was, en is nog steeds, ontzettend vermoeiend. En dan heb ik het nog niet over alle emoties die boven kwamen. En niet te vergeten, een hoofd dat overuren draait en áltijd op zoek is naar wat goed voor me is. Buiten alle andere hersenspinsels die niet lijken te stoppen.

De maanden niet werken voelden helemaal niet als rust, want ik moest ‘beter’ worden en weer aan het werk. En dat vond de bedrijfsarts ook liet ze me weten. Want ja, het duurde nu wel lang. Nota bene in de periode dat het steeds slechter ging met mijn vader. Ze bedoelde het goed maar het viel verkeerd. Sindsdien voelde ik nog meer druk om weer ‘normaal’ te functioneren. Maar ik deed al zó hard m’n best. Het was zó vermoeiend. Elke dag moest ik zien door te komen. Dit gesprek met de bedrijfsarts heeft me even teruggegooid en de boel in mijn hoofd nog verwarrender gemaakt.

Stand van zaken nu is dat ik de controle wat losser kan laten. Misschien omdat ik gemerkt en geaccepteerd heb dat schuldgevoel het proces in de weg staat, dat de gesprekken met de psycholoog me inzichten geven.

Ik hoef niet meteen na het opstaan naar buiten te gaan, dat kan ook prima later op de dag. Sporten heb ik een paar keer afgezegd en daar voelde ik me niet ‘stom’ om. Alle ‘hippe’ selfcare middelen heb ik gelaten voor wat het is, dit hoeft niet voor iedereen te werken. En waarom iets doen wat je tegenstaat? Ik weet dat je soms juist wel iets moet doen omdat het je verder kan helpen, maar op dit moment moet ik niets ‘moeten’. En na vele maanden snap ik dit concept nu denk ik. Ik voel me nog altijd schuldig dat ik niet volledig werk maar ik kan me erbij neerleggen dat dat nu even niet gaat. En dit allemaal gaat met de bekende ups en downs.

Ook al duurt het allemaal langer dan de ‘gemiddelde’ tijd die staat voor ‘rust nemen’, mijn tijd komt weer. Dat weet ik zeker.

Lees ook: zorgen voor mezelf

6 gedachten aan “Niets doen is hard werken”

  1. Ik ervaar het zelfde. Altijd voor mijn 2 verstandelijke kinderen gezorgd..1 overleden op 32 jarige leeftijd. Mijn familie steunt mij niet. Ik helemaal op. Afgebrand

    1. Wat verdrietig, dat lijkt me heel zwaar.. en wat vervelend dat je geen steun kan vinden bij familie.. Pas goed op jezelf. ‘You can’t poor from an empty cup’. Veel sterkte ❤

Geef een reactie